Hasan Sinan Cem        www.sinancem.com
 Sözlerime bir kıssadan hisse ile başlamak istiyorum. Hikâye bu ya. Kedilerle fareler diyorlar ki;”yüz yıllardır aramızda olan bu husumeti ortadan kaldıralım. Neyimizi paylaşamıyoruz? Dünya hepimize yetecek kadar geniş. Gelin bir anlaşma yapalım. Asgari müştereklerde birleşelim. Huzurlu bir ortamda barış içinde yaşayalım.” Ã�ki tarafın delegeleri kedilerin reisinin sarayında anlaşamamanın imzalanması için toplanmaya karar veriyorlar. Kedilerin reisi hazırlığını iyi yapar. Gerekli elemanlarını hazırlar onlara talimatlarını verir.
“Tüm kapıları deliklerin ağzını falan iyi tutun ve benim işaretimi aldığınız zaman gerekeni yapın” diye görevli elemanlara sıkı sıkıya tembihler.
Kedilerin lideri mikrofona gelip toplantıyı açarken:“Sayın misafirlerimiz değerli dostlar, halklarımızın bunda böyle barış içinde yaşaması için bu tarihi günde toplanmış bulunuyoruz. Bu toplantının açılışını yapma şerefini bana verdiğiniz için tüm delegelere sonsuz teşekkürler.” Salondaki alkışlar son haddindedir. Kedilerin reisi derin bir nefes aldıktan sonra devam eder.“Lakin şu noktayı hemen sayın delegelerimizin dikkatine sunmak istiyorum.” Delegeler merakla dinlemekte ve salonda sessizlik hâkimdir. Delegelerin dikkatine sunulacak konu acaba nedir?“Aramızda çuvalın ağzı dururken dibini kesip de çalanlar varsa bu anlaşma yürümez” dediğinde toplantıya katılan fareler başlarına geleceği anlamışlardır ama artık çok geçtir. Bu sözler zaten güvenlik görevlilerine verilen bir işarettir. Fare olurda çuvalın dibini kesip çalmayan olur mu? Tüm hırsız farelerin cezası verilir. O günden beri Kedilerin dünyası daha adil ve barış içinde yaşanılan bir dünya olmuştur. .
 Ülkemizde eksik olan budur. Ülkemizin barış ve huzur içinde yaşayabilmesi için ülkeyi fare gibi soyan yerli ve yabancı kuruluşların cezası bu hikâyeyi kavrayan bir lider tarafından uygulandığı zaman Türkiye’nin önünde herkes saygı ile eğilir.
 Atatürk’ten sonra özellikle Turgut özal döneminden beri devlet eliyle yöneticilerin yakınları zengin edildi. Yapılan bu suiistimaller ve bir çeşit soygun niteliğinde olan bu eylemleri yapanlar hakkında hiçbir işlem yapılmadı. Ã�deal olan bütün bu soygunların bir gün hesabının sorulmasıdır. Bir gün öyle dürüst bir lider muhakkak çıkacak ve yukarıdaki hikâyede olduğu gibi çuvalın dibini kesip hazineyi soyan böylece yakınlarını haksız kazançlarla zengin eden sömürücü ve soyguncuların cezaları verilecektir.
 Maalesef devleti yöneten birçok hükümet yetkilisi nerede ise devleti soydular ve bu gün bu insanlar hepsi dimdik ayaktalar. Tabii şu anda AKP hükümetinde bakan mevkiinde olanlar bile var. Böyle işleri yapan devlet eliyle yakınlarını zengin eden bürokratların bir başka ülkede iş başında kalması düşünülemez
.Bunlara örnek olarak kısaca şunları sayabiliriz.
• Hükümet kararlarıyla çıkarılan yasalarla gümrüksüz ithalat yapan Maliye Bakanı mevkiinde olan babaları mı dersiniz.
• Mavi Akım doğal gaz anlaşmasıyla zamanın başbakanının öz kardeşini nasıl zengin ettiğini mi dersiniz.
• Askerlik yapmamak için özürlü raporu olan prenslerin armatörlüklerini mi dersiniz?
• Sahibi olduğu bankanın içini boşaltan yeğenleri mi dersiniz?
• Kayıp trilyon davasıyla yargılanıp yaşından dolayı ev hapsinde tutulan Milli Görüşçü sayın hocamızı mı dersiniz?
 Bu liste uzayıp gidiyor. Son olarak ATV ve Sabah Gurubunun şaibeli bir şekilde devlet bankalarından verilen kredilerle yandaşlarına peşkeş çekilmesi en son örneklerden. Bunu söylemeden geçmek olmaz..
 Türkiye’nin kalkınabilmesi için tüm bu yolsuzlukların hesabı sorulmadıkça ve devlet eliyle yakınlarını yahut yandaşlarını zengin edenlerin cezası verilmedikçe biz halka hak ve adaletten bahsedemeyiz. Bu gün ülkede herkes bir birine kazık atmaya çalışıyorsa bunun sebebi hırsız lider ve yöneticilerdir.