Yeni Şafak Gazetesi yazarı Fehmi Koru, Ankara’da katıldığı bir TV programında, kendisine yöneltilen bir soru üzerine haftalık makaleme baslık olan “ Obama gibi geldiler, Bush’a döndüler !” benzetmesi yaparak kendisinden beklenmeyen bir çıkışla, ringdeki boksör rakibinden kroşe yumruk yemiş boksör misali, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı nakavt etti. Aynı zamanda Taha Kıvanç adıyla da gazetelerde makale yazan Fehmi Koru’nun bu benzetmesine oldukça sinirlenen Başbakan Recep Tayyip Erdoğan “ Sevsinler seni, yazıklar olsun!” sözleri ile karşılık verdi.
Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ile adeta çocukluk arkadaşı olan Fehmi Koru aynı zamanda Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile de kendisinin İstanbul Belediye Başkanlığı günlerinden beri oldukça sıkı bir dostluğu bulunmaktadır. İktidarın, Türk basınındaki adeta sözcüsü durumunda bulunan bir kaç kalemden biri olan Fehmi Koru’nun bu beklenmedik çıkışını Sayın Başbakanın iyi okuması gerekmektedir. Zira Mehmet Barlas gibi Fehmi Koru da, iktidar yanlısı görüşleriyle bilinen iki önemli kalemden biridir.
Türk insanı, Recep Tayyip Erdoğan’a kadar, sinirlendiği zaman dilindeki freni kaldıran ve aklına gelini sokak lisanı ile söyleyen ikinci bir başbakan tanımamıştır. Belki de böyle olmasından dolayı kitleler tarafından çok sevilmektedir. Kim bilir, karizma denilen şey bu olsa gerek? Bilinen bir şey varsa o da; Sayın Başbakanın damarına basılınca dilinin frenini boşaltmasıdır. Nitekim bunun böyle olduğunu son olayla da bir kez daha gördük.
Öncelikli olarak Fehmi Koru’ya bu benzetmeyi yaptıran gelişme ya da gelişmeler nedir sorusuna cevap bulmak lazımdır. Bunca yılın kadim dostu kalemin bir anda köprüleri yıkarak karşı tarafa geçmesi nelerin işareti ve habercisidir? Bu benzetmeyi yaparak “ dost acı söyler “ uyarısı mı yapılmıştır? Bugün, Fehmi Koru’nun yaptığı eleştiriyi yarın bir başka gazeteci dostu yaparsa, Sayın Başbakan O dostu ile de köprüleri atacak mıdır? Ve neden Fehmi Koru, böyle bir benzetme yapma ihtiyacı duymuştur? Bu benzetme de haklılık payı var mıdır?
Obama; En alttakilerin, ezilmişlerin hâkim sınıfa üstünlüğü, zaferi olarak nitelendiriliyor. Bush, benzetmesinin altında yatan espri ise baskıcı ve totaliter rejim iktidarının adıdır. Anadolu insanının binlerce tecrübe sonrası söylediği özlü sözlerden biri de “ Bekâra avrat boşamak kolaydır “ sözüdür. Fehmi Koru’nun benzetmesi bekâra avrat boşamaktan başka bir şey değildir. Kötü bir benzetmedir. Ülke şartlarına ve gerçeğine uygun düşmeyen bir yakıştırmadır bu. Türkiye’nin Güney Doğu’sunda, vatan topraklarına musallat olmuş dış kaynaklı hain saldırıların yapıldığı kanlı terör var. Karşınızda da, gayri nizami usullerle saldıran, kahpece tuzak kuran alçaklar topluluğunun oluşturduğu terör örgütü var. Terörün de bir tek felsefesi vardır. O da “kan “ akıtmaktır. Devletin de en önemli sorumluluğu, toprak bütünlüğünü, sınırlarını ve sınırları içindeki vatandaşlarını terörden ve terör örgütlerinden korumaktır. Ülkeyi yöneten Hükümetin başı olarak bir başbakanın da yapması gereken husus bu koordineyi sağlamasıdır. Size, vurucu silahları ile saldıran terör örgütüne gül uzatacak, nasihat verecek değilsiniz. Devlet olarak elinizdeki bütün imkânları kullanarak imha yoluna gitmektir. Terör örgütlerine karşı yürütülen mücadeleyi bölge halkına karşı yürütülen bir saldırı olarak algılama yanlışına düşerseniz “bekâra avrat boşamanın kolay” olması gibi kalkar; Obama gibi geldiler, Bush’a döndüler benzetmesi yaparsınız.
Kanlı terör örgütünün ve yandaşlarının alçaklıklarına rağmen Türkiye Cumhuriyeti Devleti, kendisine yakışan büyüklükte davranmaktadır. Bush benzetmesini haklı çıkartacak eyleme girmiş olsa; bölgeyi sararsın. Giriş ve çıkışlara kapatırsın. Daha önceden tespit edilmiş olan bütün lojistik destek yollarını tıkarsın. Sonra da kapsamlı bir temizlik harekâtına başlarsın. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin bunu yapacak gücü var mıdır? Hayır, diyebileniniz var mıdır? Ama yapmaz. Öğretmeni kurşuna dizilen okula yine öğretmen atar. Doktoru vurulan Sağlık Ocağına hekim tayin eder. Kanun dışına çıkan emniyet görevlisini yargıya teslim eder.