Orta Çağda kilise cennetin anahtarını satmaktaydı. Hıristiyanlar maddi güçlerine göre cennetten yer ayırtıyorlardı. Öteki dünya korkusuyla insanları soyan bu sistemde Kilise her türlü ekonomik güce sahipti. Hıristiyanlar Kiliseden korktuğu kadar hiç bir şeyden korkmazdı. Toplumsal yaşamın güdümü ve mutlak kontrolü Kilisenin elinde idi. Aklın özgür olmasına karşı çıkan yegâne kurum da Kilise idi. Sorgulayıcı aklın korkunun egemenliğine son vereceğini bildikleri için Papalar, Papazlar, Rahipler insanları “cehennem” korkusuyla cendereye soktular. Bunu yapmakla da kalmadılar insanlara cennetin anahtarını satacak kadar da ileri gittiler. İnsanları Allah ile onlar da aldattılar. Rönesans’la birlikte Batı toplumları akıllarına vurulan prangayı kırdı attı. Din ve devlet işlerinin bir birinden ayrılmasını sağladılar. Din adına sömürüye son verdiler. Allah’la kul arasına girmeyi meslek edinmiş sahtekârların hegemonyasına son verdiler.

Laikliği her şeyden önce bu kapsamda değerlendirmemiz gerekiyor. Dini duygular tarihin her döneminde sömürüye açık olduğuna göre, dini inancın hiç kimse tarafından malzeme olarak kullandırılmaması gerekiyor. Laikliğin anlamı da burada yatıyor. Sadece devlet ve din işlerinin bir birinden ayrılması değil, din adına soygun yapanlara o zeminin verilmemesi gerekiyor. Türkiye’de son dönemde Allah ile aldatanlar o kadar çoğaldı ki İlahiyatçılar vatandaşı uyarmak için kitap yazmaya, televizyonlarda tartışmaya başladılar. Türkiye içinde din adına yürütülen soygunu en iyi anlatan Profesör Yaşar Nuri Öztürk, “Allah ile Aldatmak” kitabında çok çarpıcı açıklamalarda bulunuyor. Bu kitabın içeriğini sizler için sonra özetleyeceğiz.

Allah ile aldatanların en büyük soygun alanı ise Batı Avrupa’daki göçmen Türkler. Anavatanlarından, kültürlerinden, sevdiklerinden yıllardır ayrı olan Türklerin yaban ellerde tek sığınakları dinleri oluyor. Sosyal psikolojik olarak bunun böyle olması çok doğaldır. Dinine bağlı olmakla yetinmeyen bu göçmenler çok bedel ödeyerek elde ettikleri maddi rahatlığı bencilce sırf kendileri için kullanmak istemiyorlar. Anavatanlarındaki soydaşlarına yardım ve destek de sağlamak istiyorlar. Fakirlere yardım etmeye çalışıyorlar. Avrupalı göçmen Türklerin bu insani duyguları Allah ile aldatan hırsızların iştahını çok kabartıyor. Önce Kombassan, Yimpaş vb. gibi soygun çetelerinin eline düştüler. Kimileri yüz binlerce Avro’luk yılların birikimini bu din tacirlerine kaptırdı. En son dönemde de din simsarı medyanın göz boyaması, beyin yıkaması ile fakir-fukaraya yardım ediyoruz diye toplanan bağışlar çalındı. İslam dininin en önemli kuralı nedir dense herhalde “haram” konusundaki duyarlılığı deriz. Bu din simsarları o kadar azgın ki İslam’ın en büyük günah saydığı haramı bile hiçe sayıyorlar. Bunların ne dinle ne de inançla ilgisi var. Bunlar dini bir maske olarak kullanan hırsızlar. Allahtan, Alman adaleti bu hırsızların soygunlarına göz yummamaya başladı. Değişik tarikat isimleri altına gizlenmiş olan bu hırsızların maskesini düşürüyor. İşte, vatandaşı din adına soyan bu vicdansızların dini suiistimal etmemeleri için LAİKLİK GEREKLİ. Aksi halde fakirlere yardım diye toplanan paraları çalan imansızlar kendilerini İslam’ın cengâveri gibi tanıtmaya devam ederler. Oruç tutmuyor diye Üniversite gençlerine döner bıçağı ile saldırmaya, Madımak Otelinde yaktıkları 36 Can’a daha nice kurbanlar katmaya kalkışırlar. Din adına işlenen katliamların, Allah adına yapılan hırsızlıkların devam etmemesi için gerçek anlamda LAİKLİK uygulanmaya koyulmalıdır. Devlet elini tamamen din alanından çekmeli ve dini duyguları suiistimal ederek soygun yapanlar gasp suçundan ömür boyu müebbet hapsine çarptırılmalıdır. Başka türlü bu din tacirlerinin siyasi istismar, yalan, dolan ve hırsızlıklarından kurtulamayız. İşte bunun için laiklik önemli.