Kovit 19 aşısını olmamakta ısrar edenlerden birisi de bendim.

Astra Zeneca aşısı olmak istemedim çünkü yıllar önce ayağımda bir damar tıkanması geçirmiştim.

NSW de Kovit teşhisleri ve ölüm oranlarının artmasının yanı sıra yaşımın 75 oluşundan dolayı her zaman bir Kovit riski ile karşılaşabilirdim. Doktorumla konuştum ve yurt dışından gelecek Pfizer aşısı için gün aldım. Hemen he men bir ay beklemek zorunda idim. Pfizer aşısı yurt dışından gelmişti. Bu aşının kanaatimce sağlığıma daha iyi olacağını düşünüyordum. Aşı olmama iki gün kalmıştı.  

5 Eylül Pazar günü oğlum için yapılan babalar günü partisine katıldım. Oradan ayrıldıktan sonra birkaç gün geçmişti. O gün orada olan bir aile ferdine Kovit teşhisi konmuş. Haliyle o partideki herkes Kovit testi oldu. Bende dahil dört kişi de Kovit pozitif çıktı.

Ailenin diğer fertleri evde karantina ile tedavi sürecine girdiler. Cuma günü hastaneden bana telefon ettiler ve Kovit tedavisi için St George Hastanesine gitmem söylendi.  Ben ise kendimin iyi olduğunu ve olurda kötüleşirsem kendi kendimi tedavi edeceğimi söyledim.  Hastaneye gitmeyi kabul etmedim. Hafta sonu geçti.  Pazartesi günü yataktan kalktığımda tavanda sanki kara bulutlar oluşmuştu ve kendimi iyi hissetmiyordum.  Yeğenim ambulans çağırmış. O gün beni hastaneye götürdüler.  

Üç gün Kovit tedavisi gördüğüm koğuşta sıklaşan öksürüklerle karnım yırtılacak zannettim, nefes alamıyordum. Ağzımda kimyasal bir tat vardı suyun bile tadı değişmişti içemiyordum.  Durumumun kötüye gitmesi ile doktorlar beni suni komaya soktular ve yoğun bakıma alınmışım ve burada solunum cihazına takılı 4 hafta kaldım.   Daha sonra solunum cihazını çıkarıp nefes alıp alamadığımı kontrol etmişler.   Maalesef nefes alamıyor diye yeniden solunum cihazına takmışlar.  

O günden sonra üç hafta daha yoğun bakım tedavisi gördüm. Sonradan öğrendiğime göre durumumun iyi olmaması sebebi ile doktorlar oğlum ve torunlarıma görüntülü son bir kez görme ve vedalaşma müsaadesi vermişler. Herhangi bir ölüm durumunda cenaze planını hazırlama tavsiyesinde bulunmuşlar.  Fakat ben bu ümitsiz yolculuktan gözlerimi açtığımda hemşirelerin sevinçle uyandı diye alkışlarını duydum. Birkaç gün içinde normal koğuşa çıkarıldım. Bir hafta bu dönem hem ailem hem arkadaşlarım için çok üzüntülü geçti.

17 Kasım da evime döndüm. Allah bana ikinci bir bahar verdi. Mutluyum sevdiklerimle birlikteyim. Herkese tavsiyem Kovit aşınızı vurunun ve doktorların tavsiyelerine uyun. Sağlık ve can güvenliği için   hükümetin önerdiği maskeyi kalabalık yerlerde kullanmayı ihmal etmeyin ve mesafeyi koruyun. Bana hastalığım sürecinde ilgi ve destek veren doktorlarıma, aileme, arkadaşlarıma ve sosyal görevli Hande Akıncı ya bilhassa bu yaşadığım olayı yazmama yardımcı olduğu için çok teşekkür ediyorum. Benim Kovit sonrası sağlık kontrollerim devam edecek.   Umarınki çok ciddi sağlık sorunları yaşamam. Hastaneden çıkmadan evvel bana ilk Kovit aşımı, Pfizeri vuruldum ve iki hafta sonra ikinci aşımı vurulacağım. Sağlıcakla kalın.
GÜLSEN YOLUTAŞ